Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ΘΡΙΛΕΡ

22.11.1963, του Στίβεν Κινγκ

Εικόνα
  «Το παρελθόν είναι πεισματάρικο και δεν θέλει ν' αλλάξει».  Αυτή η φράση επαναλαμβάνεται ουκ ολίγες φορές στο ογκώδες μυθιστόρημα των 800 και πλέον σελίδων. Λογικό αν σκεφτεί κανείς πως το 90% της πλοκής του εκτυλίσσεται στο παρελθόν, σ' ένα παράλληλο σύμπαν με το δικό μας στο οποίο έχει μεταφερθεί ο ήρωας με μοναδικό στόχο να αποτρέψει τη δολοφονία του Αμερικανού Προέδρου Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, γνωστού και ως JFK. Αγαπημένο θέμα αρκετών συγγραφέων τα ταξίδια στο χρόνο. Από το κλασικό «Η Μηχανή του Χρόνου» του Γουέλς έως το απολαυστικό «Ένας Γιάνκης του Κονέκτικατ στην Αυλή του Βασιλιά Αρθούρου» του Μαρκ Τουέιν, η «χρονομεταφορά» αποτέλεσε πεδίο δόξης λαμπρό για την αχαλίνωτη φαντασία αρκετών δημιουργών. Σάμπως και ο τεράστιος Ντίκενς δεν έκανε το ίδιο όταν έβαλε τον Εμπενίζερ Σκρουτζ να ταξιδέψει στο παρελθόν και στο μέλλον μέσα σε μια νύχτα, στη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»; Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με τον Κινγκ που αισίως πια έφτασε τα 74 χρόνια του έχοντας αφήσει πίσω...

Τα Κοκάλινα Ρολόγια, του Ντέιβιντ Μίτσελ

Εικόνα
Νομίζω πως κάθε βιβλίο του Ντέιβιντ Μίτσελ είναι μια αναγνωστική απόλαυση. Η εμπειρία μου με αυτόν άρχισε από το δυσεύρετο πια «Ο Άτλας του Ουρανού» των εκδόσεων «Ελληνικά Γράμματα» και συνεχίστηκε με το κορυφαίο, «Τα Χίλια Φθινόπωρα του Γιάκομπ ντε Ζουτ» από τις εκδόσεις Τόπος (διαβάστε  ΕΔΩ ). Στον Μίτσελ αρέσουν τα μεγάλα ερωτήματα. Η ζωή, ο θάνατος, η ύπαρξη, ο χρόνος, το αέναο συνεχές της δημιουργίας, είναι ζητήματα που απασχολούν τους ήρωές του και κατ' επέκταση τον αναγνώστη που θα βυθιστεί στις πολλές και πυκνογραμμένες σελίδες των μυθιστορημάτων του.  Τα «Κοκάλινα Ρολόγια», έρχονται πιο κοντά στο «Ο Άτλας του Ουρανού», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο συγγραφέας επαναλαμβάνεται. Είναι αυτή η αντίληψη της Συνέχειας , το γεγονός πως όλα τα δεδομένα της ύπαρξής μας ενώνονται στο διηνεκές του χρόνου, μ΄έναν περίεργο όσο και θαυμαστό τρόπο, τόσο με εκείνα αυτών που προηγήθηκαν πριν από μας όσο και με εκείνα όσων έπονται. Πάνω σε αυτή ακριβώς την αντίληψη στήνει τη μυθοπλασ...

Το Παζάρι των Κακών Ονείρων, του Στίβεν Κινγκ

Εικόνα
Αυτό το καλοκαίρι ξαναδιάβασα Κινγκ. Είχα να τον πιάσω στα χέρια μου απ' τα 20 χρόνια μου -αν εξαιρέσω την ανάγνωστη του επτάτομου Μαύρου Πύργου πριν από καμιά δεκαετία.  Εδώ πρόκειται για μια πολυσέλιδη συλλογή διηγημάτων (κάποια ίσως λόγω όγκου και μόνο θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν νουβέλες) για την οποία ο συγγραφέας σημειώνει πως: «Κάποιες απ' αυτές τις ιστορίες έχουν προδημοσιευτεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ολοκληρώθηκαν τότε ή ολοκληρώνονται τώρα. Ώσπου να αποσυρθεί ένας συγγραφέας ή να πεθάνει το έργο του δεν είναι ολοκληρωμένο. Μπορεί να πάντα να βελτιωθεί και να αναθεωρηθεί». Θα ξεκινήσω λίγο ανάποδα την παρουσίαση αφού ευχηθώ χρόνια πολλά στον Στίβεν Έντουιν Κινγκ που χθες έκλεισε τα 70 του χρόνια. Αν θυμάμαι καλά το πρώτο βιβλίο του που έπεσε στα χέρια μου ήταν το «Κριστίν» -ένα ταλαιπωρημένο αντίτυπο των εκδόσεων Bell με πολύ ψιλά γράμματα- το οποίο και διάβασα εκεί στην ηλικία των 11,12 ετών, στα μέσα της δεκαετίας του 80. Η σχέση μου λοιπόν με τον Κινγκ κρ...

Το Άγρυπνο Μάτι, του Σέρινταν Λε Φανύ

Εικόνα
Μπορεί το ιστολόγιο να απείχε απ' τις δημοσιεύσεις για περίπου δύο μήνες, δεν απείχε, ωστόσο κι από την ανάγνωση. Το επόμενο διάστημα οι αναρτήσεις θα είναι πιο συχνές ώστε να παρουσιαστούν όλα τα βιβλία που διαβάστηκαν αυτό το διάστημα. Αρχίζουμε με την πιο πρόσφατη ανάγνωση, αυτή της νουβέλας του 19ου αιώνα, του Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανύ, συγγραφέα της Βικτοριανής εποχής, σύγχρονο του Ντίκενς, ο οποίος, ομολογουμένως είχε μια ενδιαφέρουσα ζωή μιας και οι συνθήκες του βίου του, τού έδωσαν το προσωνύμιο «αόρατος πρίγκιπας». Γιατί; Επειδή, όπως φαίνεται απ' το αναλυτικό βιογραφικό του στην έκδοση, κατέληξε να ζει απομονωμένος στον πύργο του στην Ιρλανδία, να γράφει τις νύχτες και να κοιμάται τις μέρες. Λέγεται πως σ' αυτούς τους ρυθμούς τον οδήγησε ο θάνατος της γυναίκας του για τον οποίο αισθάνθηκε υπεύθυνος.  Σε κάθε περίπτωση και μόνο η ιστορία του συγγραφέα προκαλεί τον αναγνώστη στο τι μπορεί να περιμένει απ' αυτόν. Μια γοτθική ιστορία μυστηρίου; Μια νουβέλα μ...

Δράκουλας, του Μπραμ Στόκερ

Εικόνα
Αποχαιρετώ το καλοκαίρι με το βιβλίο-ορόσημο της γκόθικ λογοτεχνίας, που αποτέλεσε το έναυσμα για χιλιάδες άλλα, που το χρησιμοποίησαν ως «μπούσουλα», αλλά και για ουκ ολίγες κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές εκδοχές. Ο Δράκουλας λοιπόν, ο μύθος, ο θρύλος και η Ιστορία, γραμμένος απ' τον Ιρλανδό Μπραμ Στόκερ, φίλο του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ και ερωτικό αντίπαλο του Όσκαρ Ουάιλντ για την καρδιά μιας γυναίκας.  Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Ο Τζόναθαν Χάρκερ, νέος και φιλόδοξος δικηγόρος, ταξιδεύει ως την Τρανσυλβανία για να συναντήσει τον ευγενή κόμη Δράκουλα και να κανονίσουν τις τελευταίες λεπτομέρειες μιας μεγάλης αγοράς γης του τελευταίου στο Λονδίνο. Ο κόμης, απόγονος ιστορικής οικογένειας της Βλαχίας, είναι απέθαντος, ένα βαμπίρι, που ζει στους αιώνες τρεφόμενος με αίμα. Θα κρατήσει φυλακισμένο τον Τζόναθαν στον πύργο του και θ' αναχωρήσει για την Αγγλία, όπου ανάμεσα στα θύματά του θα είναι η δεσποινίς Λούσυ Γουέστερνα, αδελφική φίλη της αρραβωνιαστικιάς του Τζόν...