Ray's Stories

Οι «Ντόντζερς» ανήκουν στο είδος που ονομάζεται μυθιστόρημα-δρόμου, μια κατηγορία αντίστοιχη των road movies του κινηματογράφου. Και ειλικρινά, δεν θα εκπλαγώ αν δω κάποια στιγμή την κινηματογραφική μεταφορά του καθώς έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που μπορούν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον ενός καλού σκηνοθέτη. Όταν άρχισα να το διαβάζω μου θύμισε τη νουβέλα του Στίβεν Κινγκ, «Στάσου πλάι μου». Η ιστορία 4 αγοριών που ξεκινούν ένα ταξίδι στο άγνωστο, έχοντας αφήσει πίσω τους μια προβληματική καθημερινότητα.  Στο βιβλίο του Μπέβερλυ, τα αγόρια δεν είναι λευκά αλλά μαύρα. Γέννημα-θρέμμα των δρόμων του Λος Άντζελες, μεγαλωμένα στις συμμορίες που πουλάνε ναρκωτικά στους πλούσιους λευκούς.  Ο Μάικλ, ο Ουόλτερ, ο Ηστ και ο Τάι, θα γίνουν μέρος μιας αποστολής εξαιρετικά σημαντικής καθώς αν αποτύχουν, το μεγάλο αφεντικό της συμμορίας, ο Φιν, θα μείνει για πάντα στη φυλακή. Θα πρέπει λοιπόν να ταξιδέψουν οδικώς κατά μήκος της μισής Αμερικής και να φτάσουν στο Ουισκόνσιν όπου εκεί πρέ...

Ένας Τομ Σόγιερ κι ένας Χάκλμπερι Φιν στη Γερμανία του σήμερα. Τα ονόματα αλλάζουν, ο Μάικ και ο Τσικ, ο Τσικ και ο Μάικ. Τα ονόματα και η εποχή. Κατά τα λοιπά το ταξίδι απ' την αθωότητα στην ωριμότητα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά. Δεν υπάρχει βάρκα στο ποτάμι, αλλά ένα Λάντα Νίβα που τα δύο αγόρια κλέβουν ένα πρωί με στόχο να φτάσουν στη μυθική... Βλαχία(;) Γιατί; Δεν υπάρχει συγκεκριμένο γιατί. Υπάρχουν εξηγήσεις που ο συγγραφέας τις δίνει απλόχερα. Επειδή είναι έφηβοι, επειδή είναι αθώοι, επειδή είναι ολομόναχοι με γονείς ωσεί παρόντες, επειδή είναι περιθωριακοί στο σχολείο -καθένας με τον τρόπο του.  Κι όμως, ο Μάικ, το πλουσιόπαιδο με πατέρα χρεοκοπημένο και μητέρα αλκοολική φαίνεται να κολλάει με τον Τσικ, το νεαρό Μογγόλο, που ήρθε στο σχολείο από κάποια αχανή ρώσικη στέπα και κυκλοφορεί με άθλια ρούχα και που στην σακούλα του σούπερ μάρκετ μεταφέρει τα βιβλία του.  Είναι καλοκαίρι στο Βερολίνο, η ζέστη -ναι η ζέστη- είναι αποπνικτική και όλα αρχίζουν από ένα δώρ...