Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ΜΑΡΤΥΡΙΑ

Γράμματα από τη Ρωσία, του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη

Εικόνα
Με τον αντικομμουνισμό του συγγραφέα διαφωνώ κάθετα. Τον συνάντησα αρκετές φορές στις σελίδες αυτού του ταξιδιωτικού βιβλίου, όπως συνάντησα και την αγάπη του για τη Ρωσία.  Συνεπώς αυτή εδώ η παρουσίαση θα αποφύγει τις πολιτικές κρίσεις -δεν έχει νόημα εξάλλου -   και θα μείνει στο ζουμί που δεν είναι άλλο από ένα σεργιάνι σε μέρη της Ρωσίας του σήμερα. Κομμάτια απ' το βιβλίο είχαν δημοσιευτεί σε συνέχειες στη λογοτεχνική επιθεώρηση Books Of Journal, εδώ, βρίσκεται το σύνολο των εντυπώσεων του συγγραφέα απ' τα ταξίδια του στη Ρωσία. Η γραφή είναι «δημοσιογραφική». Μεστή, απέρριτη, κινηματογραφική. Οι λογοτεχνικές πινελιές της ξεχωρίζουν στα κείμενα που αναφέρονται στους μεγάλους Ρώσους ποιητές και συγγραφείς του παρελθόντος, κείμενα που γράφονται επί τη ευκαιρία μιας επίσκεψης σε κάποιο μουσείο ή στο σπίτι κάποιου απ' αυτούς που έχει γίνει μουσείο. Οι σελίδες επίσης περιλαμβάνουν γενναίες δόσεις βότκας και κλασικών ρώσικων μεζέδων να τη συνοδεύουν, όπως είναι το αγγουρ...

Πατρική Κληρονομιά, του Φίλιπ Ροθ

Εικόνα
Σε λίγες μέρες ο Φίλιπ Ροθ κλείνει τα 84 χρόνια του. Θα είναι 2 χρόνια μικρότερος απ' την ηλικία που είχε ο πατέρας του όταν γράφηκε αυτό το βιβλίο, ένα μνημείο λογοτεχνικού ρεαλισμού με αντικείμενο την μοναδική σχέση γιου-πατέρα. Το 1988 ο 86χρονος πατέρας του Ροθ διαγιγνώσκεται με όγκο στον εγκέφαλο. Παραλύει το μισό του πρόσωπο, είναι σχεδόν τυφλός απ' το ένα μάτι και με προβλήματα στο άλλο. Οι δύο γιοί του, ο Φίλιπ -περισσότερο- και ο Σάντι βρίσκονται στο πλευρό του. Η περιπέτεια αυτή θα κρατήσει ενάμισι χρόνο. Το 1989 ο Χέρμαν Ροθ πεθαίνει στο νοσοκομείο.  Μέσα σε 240 σελίδες ο Ροθ περιγράφει την περιπέτεια της υγείας του πατέρα του, όπου το ζητούμενο δεν είναι η απλή ημερολογιακή καταγραφή, αλλά η αναζήτηση της μνήμης ενός γιου απ' τη σχέση με τον πατέρα και το δέος απέναντι στο τέλος που βρίσκεται κοντά.  Κανείς δεν θέλει να πεθάνει, εκτός κι αν δεν μπορεί να διαχειριστεί την ίδια του τη ζωή. Ο αναγνώστης παρατηρεί τον πατέρα Ροθ, στην πρώτη φάση της ασθένειας...

Πείτε μου Πως Είν' το Δέντρο, του Μάρκος Άνα (Φερνάντο Μακάρο Καστίγιο)

Εικόνα
Η είδηση στην Ελλάδα πέρασε στα «ψιλά». Λογικό, εν μέρει, μιας και εκείνες τις μέρες ο διάλογος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και ο Τύπος είχαν εξαντληθεί στο θέμα του θανάτου του Φιντέλ Κάστρο.  Μόλις μια μέρα πριν τον θάνατο του ηγέτη της Κούβας, άφηνε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο «Γκρεγκόριο Μαρανιόν» της Μαδρίτης, σε ηλικία 96 ετών, ο ποιητής Μάρκος Άνα, ο μακροβιότερος πολιτικός κρατούμενος στην Ιστορία της Ισπανίας, επί της δικτατορίας του Φρανθίσκο Φράνκο.  Αγωνιστής του Ισπανικού Εμφυλίου, αμούστακο παιδαρέλι ακόμα, συνελήφθη για πρώτη φορά στο λιμάνι του Αλικάντε, μαζί με τους υπόλοιπους ηττημένους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού που περίμεναν μάταια τα πλοία τα οποία θα τους μετέφεραν εκτός Ισπανίας. Κατάφερε να ξεφύγει, για να συλληφθεί ξανά αργότερα από άνδρες της αστυνομίας του Φράνκο στη Μαδρίτη. Καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο -μια είδηση που οδήγησε τη μητέρα του στον τάφο- αλλά στη συνέχεια η ποινή του μετατράπηκε σε κάθειρξη...

Αϊ Στράτης, Θυμήματα Εξορίας, του Κώστα Βάρναλη

Εικόνα
Ο Κώστας Βάρναλης εξορίστηκε τον Οκτώβριο του 1935 για δύο μήνες και κάτι στο νησάκι του βορειανατολικού Αιγαίου που βρίσκεται στην μέση του πουθενά, στον μαρτυρικό Αϊ Στράτη.  Ο Κώστας Βάρναλης ήταν κομμουνιστής και οι κομμουνιστές ήταν... επικίνδυνοι τότε, σύμφωνα με τον Βενιζέλο, αρχικά, και με τους διαδόχους του στη συνέχεια. Είχαν προηγηθεί εξάλλου δεκάδες εργατικές κινητοποιήσεις με αιτήματα που έως πριν λίγα χρόνια τα θεωρούσαμε δεδομένα -μιας και κάποιοι αγωνίστηκαν γι' αυτά- αλλά τώρα τ' αναζητούμε ξανά ως «παροχές», τις οποίες η οικονομική πολιτική της Ευρώπης δεν αναγνωρίζει. Αλλά ας μην ξεφεύγουμε απ' το θέμα.  Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τρία μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει τις θύμησες του ποιητή απ' την εξορία, οι οποίες στην πλειοψηφία τους δημοσιεύτηκαν αργότερα στην εφημερίδα Ανεξάρτητος. Κάποιες άλλες, λιγότερες, δημοσιεύτηκαν στον Ριζοσπάστη, όταν ο Βάρναλης τα έσπασε με τον Ανεξάρτητο. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει επιστολές, απ' το αρχ...

Εξιλαστήριες Τελετές: Η Λογοτεχνία του Ισπανικού Εμφυλίου

Πριν λίγες μέρες συμπληρώθηκαν 80 χρόνια από την έναρξη του Ισπανικού Εμφυλίου. Στο πλαίσιο αυτό ετοίμασα ένα αφιέρωμα στην «Εφημερίδα των Συντακτών» με την αρωγή του Ινστιτούτου Θερβάντες και του καθηγητή στο ΑΠΘ και μεταφραστή ισπανικής λογοτεχνίας Κωνσταντίνου Παλαιολόγου αναφορικά με την ισπανική λογοτεχνία του εμφυλίου που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά. Διαβάστε το αφιέρωμα εδώ

Τράνζιτο, της Άννας Ζέγκερς

Εικόνα
Η ζωή κύκλους κάνει και ανάμεσα στα άλλα η Λογοτεχνία τους καταγράφει. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με το βιωματικό μυθιστόρημα της Γερμανίδας Ζέγκερς που περιγράφει ένα κομμάτι της ιστορίας που έχει να κάνει με την εξορία, την προσφυγιά που προκάλεσε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος.  Εξαιρετικά επίκαιρο στις μέρες μας, με το προσφυγικό της Συρίας να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, καθώς θεωρείται ως η μεγαλύτερη μετακίνηση ανθρώπων μετά τον τελευταίο μεγάλο πόλεμο.  Ο τόπος είναι η Μασσαλία του 1940. Η Γαλλία έχει συνθηκολογήσει και είναι ζήτημα χρόνου τα γερμανικά στρατεύματα να φτάσουν στο λιμάνι της Μεσογείου, εκεί που βρίσκονται εγκλωβισμένοι χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, όλων των εθνοτήτων, προκειμένου να αποκτήσουν το πολυπόθητο Τράνζιτο για μια άλλη χώρα, μακριά απ' τον πόλεμο και την φρίκη.  Μασσαλία 1940. Το... χοτ σποτ της εποχής είναι το αμερικάνικο προξενείο όπου συρρέουν ουρές προσφύγων για ένα τράνζιτο. Εκεί φτάνει και ο ήρωα...