Ray's Stories

     Είναι το δεύτερο βιβλίο του Γερμανού συγγραφέα που διαβάζω φέτος και ομολογώ πως η γραφή του με κέρδισε το ίδιο, όπως και στον   "Γυρισμό" Ο τίτλος κατ' εμέ είναι λίγο άνισος ως προς το περιεχόμενο και θεωρώ πως το αδικεί. Δεν ξέρω πως ακριβώς μεταφράζεται από τα γερμανικά η λέξη Liebesfluchten (όπως είναι ο τίτλος του βιβλίου), νομίζω όμως ότι το "Ερωτικές Αποδράσεις" παραπέμπει αλλού. Τέλος πάντων...   Το βιβλίο περιλαμβάνει 7 διηγήματα που κατά κύριο λόγο αφορούν στις ερωτικές σχέσεις των ηρώων. Η μαεστρία του Σλινκ είναι πως αφήνει τον έρωτα να λειτουργεί σε πρώτο επίπεδο και από πίσω σκάβει την Ιστορία της Γερμανίας γι' άλλη μια φορά. Όπως και στον "Γυρισμό" ζητά απαντήσεις για τις ευθύνες της χώρας του στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, άλλοτε με διάθεση απολογίας και άλλοτε με διάθεση εξευμενισμού απέναντι στο ένοχο παρελθόν και τα θύματά του. Χαρακτηριστικό κομμάτι παραθέτω αμέσως, απ' το διήγημα με τίτλο "Η Περιτομή" όπ...

     Ανάμεικτα τα συναισθήματα για το πρώτο πόνημα του Καρίμ Μισκέ το οποίο όπως διάβασα πήρε το Μεγάλο Βραβείο της Αστυνομικής Λογοτεχνίας του 2012. Ανάμεικτα γιατί θεωρώ πως δεν έχουμε να κάνουμε μ' ένα νουάρ μυθιστόρημα - όπως παρουσιάζεται - αλλά περισσότερο με μια συγγραφική καταγραφή - ωραία δοσμένη - των προβλημάτων μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας, με φόντο βέβαια έναν φόνο.     Η Λορά βρίσκεται δολοφονημένη με άγριο τρόπο στο διαμέρισμά της στο Παρίσι. Στο από κάτω διαμέρισμα μένει ο Αχμέντ, ένας "αλαφροϊσκιωτος" τύπος που έχει πολλούς δαίμονες να τον κυνηγούν. Περνάει το χρόνο του διαβάζοντας αστυνομικά μυθιστορήματα και ζει από ένα πενιχρό επίδομα. Το γεγονός πως η Λορά ήταν ερωτευμένη μαζί του τον γεμίζει ενοχές και τον αφυπνίζει. Θέλει να βρει τον δολοφόνο της. Κάπως έτσι αρχίζει το βιβλίο και σε σε προδιαθέτει για μια ιστορία δικαίωσης σε μια συνοικία του Παρισιού όπου Μουσουλμάνοι, Εβραίοι και Χριστιανοί αποτελούν έναν απίστευτο αχτ...

Ποιά γεύση σου αφήνει ένα όμορφο ταξίδι σαν τελειώσει; Τη γεύση της απουσίας, μιας πίκρας ίσως αλλά και αυτήν της ολοκλήρωσης που προσφέρει απλόχερα η εμπειρία πως έζησες το ταξίδι απ' το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό. Αυτό το βιβλίο μου κράτησε για καιρό συντροφιά, όχι τόσο λόγω του μεγέθους του (774 σελίδες) όσο επειδή διάβαζα και άλλα πράγματα παράλληλα και κατέφευγα σ' αυτό συγκεκριμένες ώρες για να το απολαύσω. Είναι αυτό που λένε, "δεν θες να τελειώσει το ταξίδι". Συνεπώς, το καθυστερείς. Είπα να περάσουν μέρες πρώτα, να καταλαγιάσει η αίσθηση ώστε να γράψω δύο λόγια γι' αυτό δίχως τη συναισθηματική φόρτιση που σου αφήνει ένα δυνατό βιβλίο. Από την άλλη σκέφτομαι τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, γιατί όχι; Γιατί δεν πρέπει ν' αφήσεις το συναίσθημα να κυλήσει ατόφιο πάνω στις γραμμές αποτυπώνοντας έτσι την εντύπωσή σου; Μήπως δεν είναι γνήσιο; Μήπως δεν είναι εκείνο που σε οδήγησε με μανία στις τελευταίες σελίδες όπου πια δεν υπήρχε γυρισμός; Τελικ...

Είναι μεγάλη τιμή κάποιοι νέοι άνθρωποι θα βρίσκουν στο κείμενό σου το έρεισμα για να εκφραστούν. Ο σύλλογος εκπαιδευτικών της Περιφέρειας Ρεθύμνου από αύριο και για 3 μέρες (21 - 23 Ιουνίου) ανεβάζουν τη δική τους θεατρική προσπάθεια υπό το σκηνοθετικό βλέμμα της Ελένης Δάγκα.  Πρόκειται για την παράσταση EGO. "Εγώ. Εγώ κι εσύ. Εγώ πριν από το εμείς. Εγώ ξανά. Εγώ πάντα". Δεκάξι σημαντικοί συγγραφείς από όλο τον κόσμο μοιράζονται το θεατρικό σανίδι και μας χαρίζουν 26 στιγμές. Βασισμένο πάνω σε κείμενα των Φ. Βέντεκιντ, Ζ. Κοκτώ, Ζ. Ανουίγ, Ε. Μποντ, Ντ. Μάμετ, Σ. Κέην, Μ.Μ. Κολτές, Τ. Ρούζεβιτς, Ρ. Ατάιντε, Ξ. Ντυρανζέ, Π. Νερούδα, Σ. ντε Μποβουάρ, Λ. Αναγνωστάκη, Λ. Ζωγράφου, Θ. Τριαρίδη, Δ. Τερζή το EGO 26 στιγμές έρχεται να φωτίσει τον τρόπο που βλέπουμε τις ανθρώπινες σχέσεις. Στο θεατράκι του 14ου Δημοτικού Σχολείου, Βάρναλη 21, Ρέθυμνο. Γενική είσοδος 3 ευρώ. Σκηνοθεσία: Ελένη Δάγκα Μουσική: Πρόδρομος Καραδελόγου Φωτισμοί: Μαριάννα Κοντούλη Σχεδιασ...

- Τους έδιναν 30 και 40 ευρώ και τους έσερναν στα εκλογικά κέντρα. Κατάλαβες γιατί υπάρχουν οι ΡΟΜΑ σ' αυτόν τον κόσμο; - Το απολιτίκ Καραϊσκάκη και ο "πολιτικός" Πειραιάς... Όχι, οι χρυσαυγίτες δεν αγαπάνε Μαρινάκη, ούτε αυτός αγαπάει τα παιδιά! - Το φαγητό προς τους.. φτωχούς έχει άλλη νοστιμιά όταν συνοδεύται από ψηφοδέλτια του Μώραλη, ε Άγιε Πειραιώς; - Το ξέρετε φαντάζομαι ότι μετράμε αντίστροφα πλέον ώσπου να γίνουμε Κολομβία... - Μπέος στον Βόλο... πρώτος; Εντάξει ρε σεις. Άντε και γαμηθείτε!   - "Τω καιρώ εκείνω τα λιοντάρια εντύθηκαν πρόβατα και βγήκαν στην πλαγιά κάμοντας μπεεεεεε αντιμνημονιακό. Πολλές προβατίνες παρασύρθηκαν απ' το μπέισμα και τις έφαγε το μαύρο σκοτάδι μετά..." Ιώσηπος Μισιόδακας, "Μύθοι των Ελ στις πλαγιές και τσι ραχούλες", σελ. 234    

Αρχίζω να πιστεύω πως μείναμε πολύ καιρό παρέα με τους Χρυσαυγίτες - όσοι τέλος πάντων θέλουμε να λεγόμαστε δημοκράτες - και αρχίζουμε να τους μοιάζουμε επικίνδυνα στο attitude. Βλεπω ποστ και σχόλια στα social media και διαπιστώνω τα εξής 1. Ένα θέμα - πανηγύρι όπως είναι η Γιουροβίζιον, έγινε αντικείμενο αντεγκλήσεων με απίστευτες αναλύσεις. 2. Για μένα είναι δικαίωμα του καθενός να λέει τι του ταιριάζει και τι όχι, αισθητικά, μουσικά κ.λπ. Στο σημείο που ΔΕΝ προσβάλει και ΔΕΝ χολεριάζει. 3. Η Κοντσίτα είναι ένας διάττων αστήρ. Σε δύο χρόνια δεν θα την θυμάται κανείς παρά μόνο οι φανατικοί της Γιουροβίζιον που θυμούνται ακόμα την Ντάνα Ιντερνάσιοναλ. 4. Αν είναι "δήθεν" η Κοντσίτα, γούστο της και καπέλο της. Έτσι γούσταρε, έτσι έκανε. Χιλιάδες Κοντσίτες έχουν βγει στα gay parade και όχι μόνο αλλά δεν είδα τέτοια χολή εις βάρος τους. Το γεγονός ότι βγήκε σ' έναν μεγάλο διαγωνισμό και "όφειλε" να στείλει μήνυμα δεν το καταλαβαίνω. Μήνυμα ήτ...

Στις φωτό βλέπετε τους κ. Νίκο και Κώστα Καρατζά, πρόεδρο και αντιπρόεδρο της "αλυσίδας πολιτισμού" ΙΑΝΟΣ. Σε αυτή τη φάση βγάζουμε το πολιτισμός και κρατάμε το "αλυσίδα". Οι κύριοι αυτοί που θέλουν να λέγονται υπηρέτες και προωθητές του Π ολιτισμού τους τελευταίους μήνες έχουν ακολουθήσει μια πολιτική προς τους υπαλλήλους τους που παραπέμπει αναλογικά στην "Καλύβα του Μπαρμπά Θωμά" της Χάριετ Μπίτσερ Στόου. Εχουν αναγκάσει τους υπαλλήλους τους να φορούν σκάνερ και κυριολεκτικά να κυνηγούν τους πελάτες εντός καταστήματος (προς το παρόν, αύριο δεν ξέρουμε, μπορεί να τους βγάλουν και στο δρόμο), ελέγχοντας με αυτόν τον τρόπο την... παραγωγικότητά τους. Ο κ. Καρατζάς (πατήρ) περηφανεύεται πως ξεκίνησε από υπάλληλος βιβλιοπωλείου. Στην περίπτωση του ισχύει το "ξέχασες από που ξεκίνησες". Στην περίπτωση του υιού ο οποίος σπούδασε στα Λονδίνα και όταν ανέλαβε το πόστο του έκανε p.r. presentations σε Άθενς Βόις κ.λπ. έντυπα, αναφορ...