Τέλος Χρόνου...

Βόλτα στο λιμάνι την επόμενη των Χριστουγέννων

...Με ζεστή σοκολάτα δίπλα σε αναμμένο τζάκι. Ευτυχία!

Τέλος του Χρόνου καλωσορίζουμε την Άνοιξη!

... Με βόλτα στο δάσος και στα λιοστάσια του. Ετούτη δω η είσοδος έκλεψε την καρδιά μου.

Και βγήκαμε βόλτα στα καταπράσινα λειβάδια...
Και συναντήσαμε αμέριμνους αμνούς να θηλάζουν τη γη...

Ώρες, ώρες νομίζω ότι ζω στην Κορνουάλη...

Τούτο το Ιόνιο ενώνει τις δυο μου πατρίδες. Αναπνέω μαζί του.


Να έχουμε Καλή Λευτεριά!!!



Σχόλια

  1. flash28 Δεκεμβρίου 2013 στις 7:29 μ.μ.

    Πανέμορφες οι φωτογραφίες σου Ρεϊμόντ :)
    Καλή Πρωτοχρονιά με Υγεία και κάθε Ευτυχία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Nasia30 Δεκεμβρίου 2013 στις 7:12 π.μ.

    αν και βλέπω τσιγαρα θα ευχηθώ Καλή Χρονιά με υγεία και πολλές πολλές βόλτες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δημήτρης Τερζής30 Δεκεμβρίου 2013 στις 10:15 μ.μ.

      Δεν ήταν δικά μου. Εγώ κάνω ΚΑΠΝΟ!!!! Να είστε καλά και να χαίρεστε την οικογένειά σας!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Στον Καθένα Αυτό που του Αξίζει, του Λεονάρντο Σάσα

Εικόνα
  Σ' ένα χωριό της δυτικής Σικελίας συντελείται ένα διπλό έγκλημα. Ο φαρμακοποιός και ο γιατρός βρίσκονται δολοφονημένοι ενώ είχαν πάει για κυνήγι. Το εντυπωσιακό είναι πως λίγες μόλις μέρες πριν, ο φαρμακοποιός είχε λάβει μια απειλητική επιστολή στην οποία δεν έδωσε σημασία. Οι έρευνες των αρχών αποβαίνουν σύντομα άκαρπες, καθώς δεν φαίνεται να υπάρχουν ύποπτοι. Οι προεστοί του χωριού αναλώνονται σε υποθέσεις και κουτσομπολιά και μόνο ένας νεαρός καθηγητής, λάτρης της λογοτεχνίας και των βιβλιοκριτικών δημοσιεύσεων επιχειρεί να συνθέσει το παζλ του μυστηρίου. Αυτή είναι με λίγα λόγια η υπόθεση.  Ο Λεονάρντο Σάσα (1921-1989) καταγράφεται ως ένας απ' τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Σικελίας, αυτού του κομματιού της Ιταλίας που θεωρεί τον εαυτό του ακόμα και σήμερα ανεξάρτητο από την ηπειρωτική χώρα. Έζησε και εργάστηκε για πολλά χρόνια στο νησί, υπήρξε πολέμιος της καθολικής εκκλησίας και Αριστερός (παρά το γεγονός ότι ο πατέρας του είχε ασπαστεί τον φασισμό του Μουσολίνι)....
Διαβάστε περισσότερα

Μισή ζωή (Ζωή)

Εικόνα
Ήταν ένα από εκείνα τα πρωινά Δευτέρας που η καρδιά αιμορραγεί. Μια από εκείνες τις μέρες που ο ήλιος λάμπει σ' ένα πεντακάθαρο ουρανό. Ένα πρωινό από εκείνα που η ψυχή συννεφιασμένη άφηνε το μωβ και το γκρι να σκεπάζει το γαλάζιο. Να το σκεπάζει και να το κουκουλώνει σαν να θέλει να το προστατέψει ή να το πνίξει. Ήταν μια ώρα που η σιωπή ήταν το προαπαιτούμενο στοιχείο για να μην πάει η μέρα χειρότερα. Και εκείνη η αίσθηση, η απόλυτη αίσθηση της άρνησης. "Αναρωτιέμαι πότε θα κόψω τα δάχτυλά μου για να πάψω να κρύβομαι πίσω από αυτά". Πήγε στην τουαλέτα του γραφείου και με ένα χαρτοκόπτη έκοψε το δάχτυλό της. Το αίμα πετάχτηκε ζωντανό και σκούρο κόκκινο, σχεδόν μαύρο και εκείνη δεν πόνεσε. Αναθεμάτισε τον εαυτό της που απλά δεν είχε το κουράγιο να το κόψει σύριζα. Δεν μπορούσε να δει τι ακριβώς είχε κάνει αλλά όπως και σχεδόν όλα στη ζωή της, το δάχτυλο κρεμόταν μισοκομμένο, με τη σάρκα να χάσκει στο σημείο του κοψίματος, πνιγμένη στο αίμα. Ο πόνος τής ψαλλίδισε την ανα...
Διαβάστε περισσότερα

EXPO 58, του Τζόναθαν Κόου

Εικόνα
Ώρες ώρες λειτουργώ σαν τον κάβουρα. Ενώ όλος ο κόσμος περίμενε να διαβάσει στην «Μέση Αγγλία» το νέο βιβλίο του αγαπημένου στην Ελλάδα συγγραφέα από το Μπέρμιγχαμ, εγώ ανέσυρα από τα ράφια της βιβλιοθήκης ένα παλαιότερο βιβλίο του, το Expo 58, το οποίο δεν είχα διαβάσει έως σήμερα. Νομίζω ότι η έμπνευση της στιγμής με δικαίωσε. Ο λόγος είναι απλός. Η θεματολογία του σε πηγαίνει, πίσω, στην αρχή, στη δεκαετία του 50 όταν η Ευρώπη προσπαθούσε να στηθεί στα πόδια της, 13 χρόνια μετά την ολοκληρωτική καταστροφή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και με τον Ψυχρό Πόλεμο να βρίσκεται στο ζενίθ του.  Η ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης είναι στα σπάργανα ακόμα, ενώ σήμερα 61 χρόνια μετά, απειλείται όσο ποτέ άλλοτε. Το Brexit αποτέλεσε ένα σημαντικό κεφάλαιο σε αυτή την εξέλιξη και μιας και ο Κόου στο «Μέση Αγγλία» ασχολείται με αυτό, η συγκυρία ήταν ιδανική για να πιάσω το νήμα της ιστορίας από την αρχή. Όπως και στον «Ιδιωτικό Βίο του Μάξουελ Σιμ», ο βασικός χαρακτήρας του «Expo 58» είναι ένας μι...
Διαβάστε περισσότερα